WITAMY
środa, 23 października 2019

Menu

Działaj lokalnie

KONTAKT

Znajdż Nas na Facebooku

Federacja Funduszy Lokalnych

Organizacja Pożytku Publicznego

ARF w Polsce

PAFW

Mazowsze lokalnie

RCEE Płock

ZIARNO

ZIELONA SZKOŁA

Zielona Lekcja

Ostrowy

ESKA

Tygodnik Płocki


Żniwa w Skansenie


"Warsztaty terenowe - Żniwa w Skansenie"
Termin: 5 siepnia 2012r.
Miejsce: Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu

5 sierpnia 2012 roku odbyły się warsztaty pn. „Żniwa w skansenie” w Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu, zorganizowane w ramach projektu „Dwa brzegi. Trochę jak sąsiedzi” współfinansowanego ze środków w ramach Programu Operacyjnego Fundusz Inicjatyw Obywatelskich ze środków Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej. 
Celem warsztatów było przybliżenie dawnych prac wiązanych ze zbiorem zbóż oraz zaprezentowanie tradycyjnych metod ich obróbki. Wszystkie pokazy odbyły się w naturalnej scenerii wsi mazowieckiej z końca XIX i początku XX wieku z użyciem autentycznych narzędzi i urządzeń pochodzących ze zbiorów Muzeum.

Na polanie przy amfiteatrze odbywał się bowiem kiermasz chleba, pieczywa obrzędowego, płodów rolnych, wyrobów garncarskich, rękodzieła oraz licznych stoisk z pamiątkami. Od wejścia słychać było także muzykę wykonywaną przez wiejską kapelę Pana Jacka. Następnie przystąpiliśmy do zwiedzania chałup wiejskich, w których odbywały się pokazy rzemiosła i rękodzieła ludowego, a także wiejskich zajęć domowych i gospodarskich.

Pierwsza była zagroda z Rempina, w której odbywał się pokaz tkania na krosnach. Później dzieci mogły spróbować swoich sił w tradycyjnym wyrabianiu masła, a także spróbować tradycyjnego chleba z masłem w zagrodzie z Izdebna Kościelnego. W każdej z zagród można podziwiać także architekturę oraz wnętrza, które w doskonały sposób zostały odtworzone zgodnie z rejonami, z których pochodzą poszczególne zagrody. Na polu przy zagrodzie z Izdebna obywały się pokazy żniwne. Mogliśmy zobaczyć jak odbywało się niegdyś tradycyjne koszenie kosą oraz podbieranie sierpem, a dzieci mogły spróbować swoich sił we wiązaniu snopów oraz ustawianiu styg, co robiły z wielką chęcią. Kolejna była zagroda z Czermna, gdzie odbywało się kiszenie ogórków, a także ich degustacja. Dzieci bardzo chętnie zwiedzały każdą z zagród i próbowały wiejskich wyrobów, a tuż obok w chałupie z Zawad oglądały pokaz przędzenia wełny na kołowrotku. Następnie przeszliśmy do zagrody z Ostrowa - tam, w stodole odbywała się młócka cepami oraz czyszczenie ziarna wialnią. W chałupie natomiast znajdowała się tradycyjna, wiejska izba szkolna, w której można było spróbować swoich sił w dyktandzie ortograficznym, jednak dzieci nie miały na to ochoty w wakacje… W chałupie zagrody z Dzierzążni można było uzyskać porady od wiejskiej zielarki, a także powąchać wielu ziół, natomiast na tyłach chałupy odbywał się pokaz klepania kosy. Chałupa ta, usytuowana po środku całej wsi, należała do sołtysa i była  najbardziej zamożna. Następnie odwiedziliśmy zagrodę, która przeniesiona została z Ligówka, gdzie w podwórku można było obejrzeć jak trudna i czasochłonna była praca wiejskiego plecionkarza. Każda zagroda otoczona jest warzywnymi i kwiatowymi ogródkami lub pasiekami chałupy oraz zwierzętami, które sprawiają wrażenie wsi wciąż tętniącej życiem. W zagrodzie z Jonnego można było spróbować wiejskiego twarogu, a także zobaczyć sposób odwirowywania śmietany. Po drugiej stronie drogi, naprzeciwko tej chałupy odbywał się pokaz młócenia zboża Warmianką, co wzbudziło ogromne zainteresowanie dzieci. Maleńka zagroda z Rzeszotar Chwał należała niegdyś do szewca oraz jego rodziny. Dziś można tam zobaczyć jak wyglądała praca szewca, a sam ‘szewc’ opowiedział nam o różnych technikach i narzędziach jakich niegdyś używano. Na rozstaju dróg często stawiano krzyże, aby zapobiegało to zbieraniu się złych mocy. Zaraz za rozstajem stoi chałupa z Rębowa, w której teraz można obejrzeć pokaz wyplatania pięknego, strojnego wieńca dożynkowego. Na końcu wsi usytuowany został wiatrak z Zalesia, który powstał w 1865 roku.

Idąc w dół wąwozem napotkaliśmy zespół karczemny z Karczmą z Sochocina, która jest jednym najstarszych obiektów w skansenie, a także chałupą z Drwał oraz kuźnią z Żuromina z 1914 roku. Dzieci mogły obejrzeć jak wyglądała praca kowala, a także garncarza, który wyrabiał przepiękne gliniane naczynia. Następnie obejrzeliśmy piękny Kościół z 1744 roku, który został przeniesiony do skansenu w 2007 roku z miejscowości Drążdżewo. Wyposażenie Kościoła zostało przekazane przez parafian. Ostatnim budynkiem, który odwiedziliśmy był zespół dworski wraz z parkiem krajobrazowym oraz zrekonstruowanym budynkiem dworu, z pięknymi wnętrzami, przygotowanymi z ogromną dbałością o szczegóły i zgodność historyczną. W skład zespołu dworskiego wchodzi również oryginalna siedemnastowieczna kaplica z miejscowości Dębsk.

Młodzież aktywnie spędziła czas i z zainteresowaniem zwiedzała każdą zagrodę i podziwiała krajobrazy. Dodatkową atrakcją było to, że dzieci mogły w wielu pracach same uczestniczyć i spróbować swoich sił w pracach domowych i gospodarskich. Zobaczyły jak niegdyś żyli i radzili sobie w codziennych pracach ludzie żyjący wiele lat temu. Wieś została bardzo realnie odwzorowana, co zdecydowanie przykuwa uwagę i sprawia że zwiedzamy wieś z przyjemnością. Podczas zwiedzania człowiek ma ochotę przenieść się do tamtych czasów i poczuć na własnej skórze jak wyglądało takie życie. Jest to szczególnie interesujące dla przyszłych pokoleń, które nie pamiętają tamtych czasów i jest to dla nich absolutną abstrakcją.

współfinansowany ze środków Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej
w ramach Programu Operacyjnego FIO


FIO